Ciężko jest się mierzyć z legendą, a taką obrosła ta gra. Wielu graczy jak słyszy Chaos w Starym Świecie to od razu widać, że oczy się im świecą. Miałem duże oczekiwania chyba za duże, spodziewałem się, że zagram w unikatową grę najlepszą którą grałem do tej pory. Tak nie było, ale też nie było źle. Problemem pewnie było też to, że z 4 osób tylko jedna już grała w chaos, jak się domyślacie w takim składzie wygrał Khorne, ja grałem Tzeentch i kiedy załapałem tak naprawdę jak grać tym bóstwem była już mniej więcej połowa gry. Gra opiera się na walce czterech bóstw chaosu, które walczą o władze. Bóstwa są asymetryczne i każdym punktuje się za co innego, oprócz kontroli danego terenu. Khorne - poprzez zabijanie, podbijanie zarówno ludności Starego Świata, jak i wyznawców innych potęg Chaosu. Nurgle - który jest panem rozkładu i zepsucia, najwięcej zyskuje w gęsto zaludnionuch miastach gdzie może szerzyć bez trudu swoje plagi i choroby. Tzeentch - jest wladcą czasu i knucia. Skutecznie psuje innym szyki, ale najlepiej radzi sobie tylko na terenach z odpowiednią ilości magicznej aury. Slaneesh - wladcą bólu i rozkoszy, potrafi zarówno uprzykszyć się przeciwnikom swoimi podstępami jak i wielką uciechę mu sprawia zabijanie Mechanicznie gra nadal się trzyma dobrze, nie jest to najlepsza gra area control w jaką grałem, ale trzyma się dobrze. Bardzo mi się podobał taki mroczny klimat, plansza imitująca ludzką skórę. Mechanikę zagrywania kart dających efekty i wzmocnienia też pochwalę, a dynamika gry powodowała, że byłem w nią zaangażowany. Na zdecydowany minus mało czytelna instrukcja i figurki na które trzeba uważać, żeby nic z nich nie odpadło. Także zasłużone 7/10

Dla kogo? Przede wszystkim dla ludzie, którzy nie mają co zrobić z pieniędzmi biorąc pod uwagę ceny(wyłącznie z drugiej ręki). Ale jak już zobaczycie, że ktoś z znajomych ma w swojej kolekcji to jeżeli lubicie Area Control i lubicie świat WH. Nie koniecznie dla grania z młodszymi graczami, biorąc pod uwagę, że plansza przedstawia ludzką skórę. O co chodzi? Każdy z graczy wcieli się w armię jednego z przerażających Bogów chaosu. W zależności od tego jakiemu Bogu będziemy służyć tak, będzie wyglądała nasza rozgrywka, a naszym celem jest dominacja nad pozostałymi Bogami. Gra to mocno asymetryczne area control, w którym najważniejsze jest wykorzystanie w właściwy sposób atutów naszego Boga. Wrażenia: Zasiadając do Chaosu byłem zaskoczony, jak ta gra jest prosta. Teoretycznie każdy gracz gra trochę inaczej, ale zasady żadnej z armii nie jest specjalnie skomplikowana. Mocno również czuje się, że gra ma już swoje lata i moim zdaniem nie zestarzała się wybitnie dobrze. Dochodzi tu też częsty zarzut przewagi jednego z Bogów nad innymi - Khorna. W rozgrywce w której grałem trafił mi sie w losowaniu właśnie ten z Bogów, ale pozostali gracze bardzo dobrze znali grę mając za sobą wiele rozgrywek, wiec zapowiadała się interesująca partia. Tyle, że nie wygrałem nie mając żadnej strategii - także zawód. Wykonanie: Jak wspomniałem powyżej, widać że gra ma swoje lata. Jeżeli bierze się na to poprawkę to nie ma sprawy, ale w stosunku do aktualnie wydawanych gier planszowych, różnica jest ogromna. Wszystko jest słabo wykonane i brzydkie. Mapa mi się podoba, ale też jest brzydka.