Cyklady: Legendarna Edycja to bardzo proste area control. Widać trochę ząb czasu, ale także widać, że ta gra ma być przystępna, szybka do nauczenia. Dla mnie to wręcz gra rodzinna, jeśli wasze dzieci nie mają problemu z negatywną interakcją, to śmiało możecie z nimi grać w Cyklady. Licytacja też jest bardzo prosta. Zadeklaruj, ile chcesz wydać na wykorzystanie akcji danego bogu. Gdy ktoś cię przebije, zmień boga. Trzeba przyznać, że to działa. Licytacja o bogów to sedno całej gry. Każdy z nich ma odrębną akcję i bijąc się o nich, de facto planujemy swoje ruchy na całą rundę. Musimy też wyznaczyć, ile pieniędzy jesteśmy w stanie przeznaczyć na tę akcję i założyć plan B, gdy ktoś nas przelicytuje. Przy fazie licytacji można sporo pogłówkować i to mi się podoba. Dodatkowo znając kolejność, w jakiej rozegramy akcję i przewidując, co inni gracze mogliby chcieć zrobić, mamy dużo wariantów do rozważenia. Akcje bogów różnią się w niewielkim stopniu, dzięki czemu łatwo je zapamiętać. Samo wykonywanie akcji bogów znów jest bardzo proste, a nawet trochę prymitywne. Tak samo, jak walka między jednostkami. Liczba jednostek jednego graczy kontra liczba jednostek drugiego graczy, dodatkowe ewentualne budynki i zwieńczenie ataku rzutem kostką. Bardzo nie lubię tej losowości w walce. Niby mamy wyliczoną przewagę jednostek, ale żeby być stuprocentowo pewnym wygranej musimy iść na bój z przewagą 4 jednostek. Denerwuje mnie, że czasem zwykły traf może pokrzyżować nam plany. Z drugiej strony wiem, że niektórzy doceniają ten dreszczyk emocji i chwilę niepewności przy walce, a nie przepadają za suchą kalkulacją. Ja należę do tych drugich, więc dla mnie ta walka to najsłabszy punkt Cyklad. ~ Kasia

Pamiętam Cyklady z czasów, kiedy dopiero wchodziłam w świat gier planszowych. Mitologia grecka i plastikowe figurki przyciągały mnie do tej gry, ale jakoś nigdy nie udało się rozegrać partyjki w starą edycję. Z pomocą przychodzi Galakta ze swoim wznowieniem i możne Legendarna Edycja nie jest tak bogato wypełniona, jak wcześniej, to gameplay wydaje się bardzo podobny. Zaletą Cyklad jest jej wręcz rodzinne podejście do area control. Mimo tego da się w niej odczuć złośliwość i strategię innych graczy. Jest to dla mnie niesamowite połączenie prostoty zasad i głębi rozgrywki. Trudne decyzje przy licytacji, których efektem są bardzo proste efekty, jak budowa budynku, czy wzięcie karty. Emocji dodają herosi oraz potwory, których gracze mogą przejąć. W nowej edycji gracze mają w podstawowym pudełku dwa dodatki, które urozmaicają tę grę i dodają jej kolorytu. Oceniam Cyklady tak, bo jednak gra ta mnie lekko stresuje, ciężko mi przewidzieć, co zrobią przeciwnicy i ciężko mi im przeszkodzić. Do tego walka jest wpół policzalna, wpół losowa, co też może burzyć planowanie. Jednak jeśli ktoś zaproponuje tę grę, raczej nie odmówię.