Cywilizacja: Poprzez wieki to duża, strategiczna gra cywilizacyjna, która bardzo mocno przypomina planszową wersję komputerowego „Civa”. Prowadzisz swoją cywilizację od starożytności do czasów współczesnych, rozwijasz technologie, kulturę, armię i próbujesz wyjść z tego wyścigu z największym dorobkiem.  Cała gra opiera się na kartach – z toru dobierasz technologie, przywódców, cuda świata i wydarzenia, a potem rozwijasz gospodarkę i armię, wydając ograniczoną liczbę akcji. Trzeba pilnować populacji, zadowolenia, produkcji i obrony, bo zaniedbanie któregokolwiek z tych elementów prędzej czy później zaboli. Partie są długie, ale jeśli lubisz takie „cywilizacyjne epopeje”, to tu jest wszystko: od religii i filozofii po czołgi i radio.  Lubię Cywilizację za ogrom poczucia rozwoju – widzisz, jak z małej osady robi się pełnoprawne państwo, które buduje cud za cudem i kosi punkty kultury. To gra dla osób, które lubią ciężkie strategię, planowanie na wiele tur i nie boją się 3–4 godzin przy jednym tytule. Zdecydowanie nie poleciłabym jej jako „pierwszej poważnej gry” – jeśli ktoś nie przepada za długimi partiami i masą zasad, lepiej poszukać czegoś lżejszego.