Detektyw: Kryminalna gra planszowa

To jedno z tych doświadczeń, które bardziej się przeżywa niż po prostu rozgrywa. Najmocniejszą stroną gry jest klimat. Czułem się, jakbym brał udział w prawdziwym śledztwie, analizowałem zeznania, sprawdzałem powiązania w bazie danych, notowałem nazwiska i daty. Momentami miałem wrażenie, że siedzę w pokoju śledczych nad prawdziwą sprawą. Podoba mi się, że gra traktuje gracza poważnie. Nie podaje wszystkiego na tacy. Trzeba myśleć, łączyć fakty i czasem zaryzykować decyzję. To daje ogromną satysfakcję, kiedy coś nam się uda. Z drugiej strony nie będę ukrywać momentami gra mnie zmęczyła. Jedna partia jest długa, wymaga pełnego skupienia i jeśli ktoś przy stole choć na chwilę się wyłączy, tempo siada. Zdarzało mi się też czuć frustrację, gdy po kilku godzinach okazywało się, że pominęliśmy jakiś ważny trop. System czasu jest ciekawy, ale potrafi karać za zbytnią ciekawość. A ja lubię sprawdzać wszystko. No i regrywalność, jest praktycznie żadna. Kiedy znam rozwiązanie sprawy, emocje już nie wrócą. Po skończonej sprawie czułem mieszankę satysfakcji i lekkiego niedosytu. To była dobra historia, solidnie opowiedziana, ale mało było gry w samej grze. Mam wrażenie, że bardziej doceniam ją jako doświadczenie fabularne niż jako czystą grę planszową. Za klimat, ambicję i pomysł, duży plus. Za długość, momentami toporną strukturę i brak regrywalności, minus. Poleciłbym ją osobom, które lubią kryminały, analizowanie szczegółów i nie boją się kilku godzin intensywnego myślenia. Nie poleciłbym tym, którzy szukają lekkiej, dynamicznej rozgrywki. Dla mnie to była ciekawa przygoda, ale nie idealna gra. 7/10