Bardzo przyjemna solo gra, nie czuć potrzeby wiekszej liczby graczy. Gra od której się odbiłem aby ostatecznie powrócić z przytupem. Zabawa w gaszenie pożarów niczym w szachach i napierającej negatywnej interakcji świata, pomysł niby kiepski, ciężki, trudny a jednak ostatecznie zaskoczył mnie pozytywnie. Przejście progu wejścia jest gorsze niż sama gra, więc albo się gre polubi albo porzuci. Ciągłe kombinowanie, szukanie i optymalizacja właściwych dróg, planowanie z wyprzedzeniem, porażki z uśmiechem i planistyka, dobra odskocznia od typowego euro w coś "innego" dającego pdobną satysfakcję. Gra do której nie mogłem się przekonać, a teraz gram co dnia, nie męczy mnie jak np. Projekt Gaja czy inne wielkie tytuły. Jak ktoś przebrnie przez podstawową grę to dodatki są wręcz obowiązkowe (tak, poziom komplikacji i mozliwości wzrasta). Pierwsze dni rozgrywki i nieubłagany nawał wroga potrafi dobić i kompletnie zniechęcić, potraktuj to jako osobiste wyzwanie, gra z miejsca was chce pokonać, nie poddawajcie się. Niektóre zasady wydają się być niejasne (detale), polecam AI do analizowania plików instrukcji.

Spirit Island z łatwością zajmuje u mnie pierwsze miejsce na liście moich ulubionych gier kooperacyjnych. Gra jest trudna, złożona, a duży wybór faktycznie różnych postaci znacznie wpływa na regrywalność i strategię. Dodatkowe scenariusze pozwalają na dalsze utrudnienie i zmianę reguł gry. Dzięki temu dwie partie w Spirit Island mogą bardzo się od siebie różnić. Jednocześnie złożoność nie jest nie do okiełznania - reguły są bardzo intuicyjne i logiczne. Sama gra jest ładnie wykonana, plusem są planszetki duchów wykonane z grubszego kartonu - irytują mnie "pocztówki", które można znaleźć chociażby w Aeon's End czy Małych Epickich Podziemiach.

Spirit Island wraca za sprawą Portal Games, a że to wciąż jedna z topowych gier na BGG, to nie dziwi wciąż duże zainteresowanie tym tytułem. Jest coś w tym, że im bardziej klimatyczna gra tym mniej w niej kompetytywności a więcej kooperacji. Spirit Island nie jest najbardziej klimatyczną kooperacją w jaką grałem. Jednak ma w sobie to coś. Poza tym to jest dobrze skalująca się gra kooperacyjna od 1 gracza. Nie trzeba wybierać sobie dwóch postaci, operować nimi naprzemiennie jakby było więcej osób. Gra się po prostu świetnie skaluje. Dzięki temu, nawet, gdy nie ma współgraczy dostarcza ona przyjemności z rozgrywki. I ta możliwości gry solo - najlepsza wśród znanych mi kooperacji - a zbliżona do typowych gier jednoosobowych (Final Girl, Resist!, etc.) sprawia, że jest tak lubiana. Zasady wydają się trudne, ale wcale nie są tak skomplikowane. Znam dużo bardziej zawiłe gry kooperacyjne, które wydają się na pierwszy rzut oka łatwiejsze od Spirit Island. Ta gra ma podpowiedzi wszędzie i wszędzie prowadzi gracza za rękę. Trzeba nauczyć się tylko fazy najeźdźców (czyli na czym polega dewastacja, budowanie i eksploracja) lub sięgać do instrukcji. Reszta będzie już na kartach, na planszach, na planszetkach, jasno wyjaśniona. Dużo fajnej zabawy, sporo regrywalności (nawet bez dodatków). Jeśli czasem macie problem ze znalezieniem partnerów do rozgrywki a innym razem chcielibyście z ekipą w coś zagrać wspólnie - to Spirit Island jest idealna.