"Dolina żywiołów" to gra od 2 do 4 graczy, w której rozgrywka polega na polowaniu i ujarzmianiu bóstw i stworzeń z mitologii i folkloru całego świata. Podzielone one zostały na pięć kategorii - 4 żywioły plus smoki. W trakcie 10 rund gracze rywalizują o zdobycie jak największej liczby punktów poprzez kombinacje zagrywanych kart. Każda runda składa się z trzech faz - polowania na dostępne na dany moment potwory, akcję, gdzie gracze kolejno wykonują to co chcą i/lub mogą zrobić w swojej turze, a następnie rozpatrywania efektów na koniec rundy i przygotowanie do nowej. Gra posiada ciekawe ograniczenia zależne od tego jaka runda jest obecnie rozgrywana - bardzo mi się to spodobało. Podobnie jak ograniczenie nałożone na liczbę magicznych kamieni stanowiących zasoby w tej grze. Karty są pięknie zilustrowane i różnorodne, dają naprawdę sporo możliwości, dzięki czemu gra jest fajnie regrywalna. Do spamietania jest trochę zasad, ale po ich przyswojeniu rozgrywka płynie raczej sprawnie. Oprócz wpadających w oko ilustracji na kartach i żetonach kamieni, mamy do dyspozycji ciekawą planszetkę na karty oraz planszetkę punktacji. O ile punkty przyznaje się wygodnie, tak w przypadku kart stworów coś trudno się wczytać w treść poszczególnych kart, gdy są ustawione pod różnymi kątami. Wrażenia z rozgrywki w "Dolinę żywiołów" mam dość mieszane, gra ma swoje plusy, ale niestety parę wad również przyszło mi na myśl. Jeśli chodzi o zalety, to z pewnością można wskazać kombinowanie i regrywalność. Karty poszczególnych stworów dają sporo możliwości i wymagają od graczy główkowania, by uzyskać jak najbardziej korzystne zestawy tak, aby przyniosły jak najwięcej punktów zwycięstwa. Podział na kategorie również jest w porządku, też daje to trochę możliwości. Ciekawe są również pewne ograniczenia - zarówno wynikające z kart jak i liczby magicznych kamyków, zasobów w tej grze. Wykonanie kart, klimat ilustracji, fantastyczne stworzenia z legend, mitów czy folkloru, a także jakość żetonów, wszystko jak najbardziej spełniło moje oczekiwania. Losowość i podbieranie kart w połączeniu z ograniczoną liczbą rund oraz momentami negatywną nie zawsze pozwala na rozwinięcie skrzydeł i zdobycie sensownej liczby punktów, co bywa frustrujące. Plansza na karty jest ciekawe, ale za mało stabilna i sprawia, że trudno się z niej korzysta- gdyż karty są ustawione pod różnymi kątami, wiec i tak zazwyczaj trzeba je brać w ręce, by przeczytać co oferują. Jest to szybki, ładny i całkiem przyjemny tytuł, chociaż raczej nie stanie się moim ulubieńcem. Jakby leciutko podrasować i dopracować tę grę to mogłaby być prawdziwym hitem na naszym stole.

To jest jeden z tych tytułów, który jest totalnie "hajlowy" i jednocześnie mam nieodparte wrażenie, że umrze on gdzieś w odmętach wielu gier, które nie miały odpowiednego marketingu. Dolina Żywiołów to genialna karcianka w zbieranie swoich magicznych storów i postaci rodem z wielu legend i światów. Jest to budowanie silniczka z niesamowicie ciekawym systemem kupowania kart i odkrywaniem wszelkich korelacje w umiejkach z kart. Ja jestem zachwycony i głodny kolejnych rozgrywek <3

Szybka i prosta w zasadach gra karciana. Jest pięć typów różnych stworów. Każdy typ specjalizuje się w czymś innym. Dolina żywiołów ma kilka ciekawych aspektów, jak limit 4 żetonów czy ograniczenia w liczbie kart na stole względem numeru rundy. Karty się fajnie zazębiają, można przyjemnie pomyśleć i szukać różnych strategii. Mi gra przypomina Pory Roku, ale jest od niej szybsza i mniej skomplikowana, taka jakby odchudzona, jednak dająca podobne odczucia. Jest trochę losowości, ale przy tej szybkości rozgrywki jestem w stanie to przełknąć. Bawię się przy niej świetnie i łatwo tłumaczy się nowym graczom. Ocena po 14 partiach w każdym składzie osobowym. Średni czas gry = 45 min.

Gra o bardzo łatwych regułach, w której większość "zasad" jest na kartach. Świetny pomysł jeśli chodzi o wykreowany świat (karty przedstawiają potwory z baśni, klechd, legendy i mitów z całego świata). Tym razem zdarzyło mi się kilkukrotnie zwrócić uwagę na to co przedstawiają karty i zastanowić się nad korelacją między rodzajem potwora a jego specjalnościom. Oczywiście ładnie wykonana, ale przyznam, że nie wiem po co ten jeden stand do robienia zdjęć grze. Brzmi jak jakiś typowy chwyt marketingowy. Prawie jak nalepki z jabłuszkiem. Bez sensu. Na szczęście reszta gry już taka bez sensu nie jest. Ciekawa gra, warta wypróbowania.

„Dolina Żywiołów” to prawdziwa perełka wśród gier karcianych. Zachwyca pięknymi ilustracjami, dopracowaną mechaniką i wciągającą rozgrywką, dzięki czemu każda partia dostarcza nowych emocji i świetnej zabawy. Gra oferuje szerokie możliwości strategiczne, pozostając jednocześnie przystępną również dla mniej doświadczonych graczy. Świetnie sprawdza się zarówno wśród nowicjuszy, jak i osób bardziej obytych z planszówkami. Gra promuje też regrywalność — a mimo kilkudziesięciu rozegranych partii, wciąż nie czuję znużenia i z każdą kolejną rozgrywką odkrywam nowe zależności pomiędzy kartami i coraz ciekawsze kombinacje. To tytuł, który z łatwością znajdzie stałe miejsce na stole zarówno wśród okazjonalnych, jak i bardziej zaawansowanych graczy.