Gra jest klimatyczna, nie jest trudna ale ma potworny downtime… Myśle, że najlepsza na 3 graczy. Po kolejnych partiach oraz graniu wraz z dodatkami z Kikstartera, czas rozgrywki jest spory. 3 graczy 3 godzinych. Wiedźmin ani nie jest dobrym euro ani nie jest dobrą przygodówką. Ale ostatecznie jest to bardziej euro a jak porównać w tej puli z innymi grami tego typu to jest to słabe euro :(. Wykonanie super, temat ekstra, fajna mechanika wytrzymałości. Ale za mało przygody, prawie jej brak. Szkoda że nie wykorzystany potenciał...

Próbuję polubić tę grę, ale mechanika i fabuła do siebie nijak nie pasują i po każdej rozgrywce mam takie uczucie - meh... Mimo to, co jakiś czas do niej wracam. Jakość materiałów jest pierwszorzędna - komponenty, figurki, grafiki, ilustracje, karty eksploracji. Ale ta podróż z punktu do punktu - tu zdobywam złoto, tam je wydaję i podnoszę jeden parametr i tak dalej i tak dalej... Nudne to jest, tak mógłby grać automat. Irytujące są również tury przeciwników, które trwają wiecznie... Jeśli chodzi o mechanikę, najlepsze są losowe karty eksploracji i walka z wykorzystaniem kart akcji, które moim zdaniem również mnie jakoś specjalnie nie porwały (lepsze kombosy generuję w Hero Realms lub Dominion). Mimo to, chętnie bym usiadł i zagrał, ale w max 3 osoby. Myślę, że system działałby lepiej, gdybyśmy mogli kupować karty w miastach, podnosić tarcze (leczenie) w świątyniach Melitele oraz zwiększać parametry bohatera w szkołach wiedźmińskich (szkolenie) i po zwycięskich walkach z potworami (jako doświadczenie). Z drugiej strony powinniśmy sami robić mikstury i granaty ze zdobytych i zakupionych składników. Tury byłyby rozgrywane równocześnie, a w przypadku konfliktu między graczami (np. chcących walczyć z tym samym potworem) dochodziłoby do pojedynku. Grę wygrywałby wiedźmin, który pokona legendarnego potwora. Generalnie dodatek Legendarne Łowy powinien być elementem podstawowej gry. Brakuje mi tu też wiedźmińskiego wyposażenia, to znaczy jest, ale... jako karty eksploracji. Fajnie byłoby coś kupić za korony lub inne oreny zdobyte z kontraktów, ale nie... W zamian dostajemy jakieś beznadziejne trofea, które chowamy pod planszami i chodzimy z tymi trupami... Ech... ponarzekałem. Idę zagrać w tego Wiedźmina jeszcze raz...

Wiedźmin: Stary Świat to tytuł, na który długo czekałem po wsparciu kampanii, ale oczekiwanie zdecydowanie się opłaciło. Jako fan uniwersum nie mogłem przejść obok niego obojętnie – gra jest stosunkowo prosta, a różnorodność wiedźminów z różnych szkół pozwala na odmienne podejście do rozgrywki. Ilość potworów, z którymi można się zmierzyć, zaskakuje, a klimatyczne grafiki na kartach i planszy świetnie oddają świat Kontynentu. Dużym plusem są dodatki, jak Na Tropie Potworów czy Magowie, które znacząco wzbogacają zabawę. Minusem pozostaje czas rozgrywki – w dwie osoby gra się sprawnie, ale przy większej liczbie graczy potrafi się dłużyć. Mimo to tytuł często wraca na mój stół, bo polowanie na potwory daje ogromną satysfakcję.