Moim zdaniem to taka terraformacja marsa w zoo. Na plus z pewnością mechanizm budowania swojego ogrodu zoologicznego - kombinowanie względem ustawienia terrariów i innych elementów jest interesujące. Kart jest bardzo dużo (tasowanie ich jest trochę upierdliwe i trzeba to zrobić naprawdę dokładnie - inaczej jest mało różnorodnie i możemy mieć problem z wykonaniem niektórych akcji przez brak odpowiednich kart), są bardzo ładnie wykonane, lecz moim zdaniem legendę można by było uprościć - początek pierwszej rozgrywki przez rozszyfrowywanie symboli potrafi się dłużyć. Przy samej podstawce jest też mała rotacja kart przy mniejszej liczbie graczy, przez co możemy nie trafić na zwierzęta, których potrzebujemy. Ja grałam na 2 graczy i rozgrywka momentami dłużyła się, jeśli przeciwnik długo myślał nad ruchem - w przypadku 4 osób rozgrywka potrafi trwać nawet do 3 h. Planszetki graczy mogłyby być lepiej wykonane. Gra zajmuje dużo miejsca na stole. Edit: po kilku kolejnych rozgrywkach zdecydowaliśmy się na zakup tej gry. Wodny dodatek rozwiązuje niektóre problemy i wprowadza wiele urozmaiceń - bez niego już raczej nie gramy. Mimo kilku wad sama rozgrywka jest naprawdę przyjemna, a gra po roku awansowała na pierwsze miejsce najchętniej granych przez nas.

Jedna z najlepszych eurogier w naszej kolekcji. Budujemy zoo, wspomagamy badania, projekty ochrony przyrody, a przy tym wszystkim staramy się być lepszymi dyrektorami niż nasi współgracze. To trudna i złożona gra, pełna zależności w kartach pozycja. Zajmuje baaardzo dużo miejsca na stole. Aby mieć jakiekolwiek szanse z naszymi współgraczami, trzeba doskonale optymalizować ruchy, mieć zawsze w zanadrzu plan B oraz dokładnie wykorzystywać nadarzające się okazje. Trzeba przyznać, iż warto też mieć szczęście, bo jak w każdej grze karcianej, jeśli karty nie podejdą, albo wręcz będą totalnie nieprzydatne to szansa na zwycięstwo drastycznie się oddali. Ciekawie została rozwiązana kwestia punktowania końcowego. Otóż punkty dodatnie zdobędziemy dopiero wtedy kiedy nasze dwa znaczniki na torach punktowania się spotkają i przetną swoje drogi, wcześniej mamy jedynie punkty ujemne. Tak, można skończyć grę z ujemnym wynikiem (ale wtedy na pewnie przegraliście). Ark Nova cierpi na syndrom Terraformacji czyli nie jest zbyt urodziwa i do tego jest nierówna w kwestii wykonania. Jeśli przymkniecie na to oko do dostaniecie doskonałą mechanicznie grę z bezmiarem regrywalności. Mimo, że partia trwa 2-3 godzin to nie ciągnie się. Wprost przeciwnie, nie wiadomo kiedy ten czas ucieka. Nie siadajcie jednak do tej gry z osobami początkującymi, bo nikt nie będzie czerpał z tego radości. Polecamy doświadczonym eurograczom, którzy lubią mocno odczuwalną rywalizację i dodatkowo są miłośnikami zwierzątek. PS. koniecznie dokupcie dodatek!!