Blood on the Clocktower

Zacznę od tego, że osoby które grał wcześniej w ten tytuł określiły go, jako "mafię na sterydach". I rzeczywiście dostałem kartę ze wszystkim postaciami w danym scenariuszu, mówię wow robi wrażenie. Gra dzieli się na dwie drużyny dobrą z różnymi postaciami posiadającymi inne umiejętności i dostęp do informacji. Druga drużyna zła w naszym przypadku był to demon i jego pomagier truciciel. Gramy w dwóch fazach dziennej i nocnej. Podczas fazy "dziennej" gracze otwarcie spotykają się towarzysko i szepczą prywatnie, aby wymieniać się wiedzą lub rozpowszechniać kłamstwa. W "nocnym" czasie gracze zamykają oczy i są budzeni pojedynczo przez Gawędziarza, aby zebrać informacje, rozsiać plotki lub zabić. Wszystko nadzoruje Gawędziarz, który pomaga graczom w sytuacjach spornych, nadaje dynamiki grze i prowadzi graczy przez całą rozgrywkę. Mogę śmiało polecić ten tytuł dla osób lubiących rozmawiać. Do dzisiaj pamiętam to chodzenie do łazienki, żeby pogadać w cztery oczy, knucie kto jest zły, kogo trzeba wyeliminować, kto kiedy kłamał, jak głosował w nocy itp. Sam grałem jako Grabarz, każdej nocy dowiadywałem się jaką postacią była osoba zbita poprzedniego dnia. Dla mnie ciekawe doświadczenie ilość kłamstw się mnoży, nie wiesz już komu ufać, a kto rzeczywiście chce pomóc w wygranej. Podczas rozgrywki czułem jak rozgrywka coraz bardziej robi mi sieczkę z mózgu, ale było to pozytywne, tysiąc myśli i rozważań kto jest kim. Natomiast widać że nie wszyscy dobrze się czuli w tego typu grze. Jeżeli będę miał jeszcze okazję chętnie zagram i spróbuję wygrać. W naszej rozgrywce zło zatriumfowało zabili wystarczająco dużo dobrych ludzi w wiosce. Gra rozwija skrzydła przy większej ilości osób u nas było 8 osób, jest możliwość gry do 20 graczy. Także trzeba mieć warunki na tylu graczy. 7/10