Całkiem solidna gra, dobrze wykonana, dobrze zgrane mechaniki, zasady do ogarnięcia przy pierwszej rozgrywce, rozkładanie chwilę trwa. Przy moim kuchennym stole w trzy osoby się zmieściliśmy. Nie jest to wielki stół 😄. Gra wymaga jakiegoś planu i kombinowania. Nawet można rozgrzać zwoje. Nie bardzo rozumiem status w topkach. Że niby taki nr 1?? No nie wiem. Zagram chętnie. Jak znajdę jeszcze kiedyś w jakimś sklepie i będzie w dobrej cenie.. pewnie kupię. Ale jakoś nie mam wielkiego parcia. Zagrałem właśnie przez rankingi.. chciałem zobaczyć tą najlepszą grę i się zawiodłem. I to chyba największa wada jaką znalazłem. Takie drobiazgi jak nieścisłości w dostawie zasobów, czy lepsze i gorsze miejsca na mapie, które można sobie zająć będąc pierwszym graczem i spowodować lekką przewagę nad graczem ostatnim (może to tylko moje wrażenie) nawet mi nie przeszkadzają. Grało się przyjemnie, na szczęście bez myśliwych, bo jak się taki liczykrupa trafi, to będzie można skoczyć do szklepu po coś na ząb. Polecam zagrać.

Sieć kanałów i kolei, piwo leje się strumieniami, bawełna i żelazo płoną w piecach. Karty w dłoni, rynek wspólny tnie po kieszeni, każda pożyczka to kula śnieżna imperium. Zasady eleganckie jak wiktoriański surdut, w 15 minut tłumaczysz, a potem 2–3 godziny czystej, bezlitosnej ekonomii. Komponenty cudo: grube żetony, metalowe funty, mapa jak z muzeum. Interakcja ostra, combo miażdżące, replayability kosmiczne. Król ciężkich euro wszech czasów