mam za sobą kilkanaście partii i pogodziłam się z tą grą. Polubiłam ją i chętnie w nią zagram, zwłaszcza że jedną partię można zamknąć w 15 minut, wszak to tylko 8 rund. Choć trzeba uważać po „syndrom kolejnej partii” przy tej grze jest ogromny i możecie nawet nie zauważyć, że zagraliście 4 razy i minęła godzinka. Nie da się nie wspomnieć, że Hen daleko to bardzo losowa gra. Próbujemy kontrolować tę losowość, wykładając dużo kart z symbolem mapy i zwiększając wybór kart wyznaczających punktację, ale czasem ciężko zabierać same mapy, bo jednak te karty nie będą nam pasować do punktacji innych kart. Jak na tak małą i szybką karciankę mamy tu kilka wyborów, przed którymi stajemy, nie są może one bardzo angażujące, ale dają poczucie decyzyjności i szczyptę emocji. Oczywiście rozumiem, że nie każdemu to przypadnie do gustu, sama była sceptyczna, ale po paru partiach przekonałam się i teraz Hen daleko sprawia mi dużo radości. Gra skaluje się bardzo dobrze, w każdym składzie gra się wyśmienicie, jednak im więcej osób, tym troszkę ciekawiej i są większe emocje, więcej kart wychodzi, więc większa szansa, że ktoś nam coś podwędzi, ale też ciekawiej jest rywalizować z większą liczbą osób. ~ Kasia