Jest to gra, gdzie jeden gracz wciela się w rekina, a drugi w ośmiornicę. Rozgrywka opiera się na napięciu, blefie i wzajemnym przewidywaniu ruchów przeciwnika. Dużym dla mnie atutem jest świetne oddanie podwodnego klimatu oraz bardzo estetyczne wykonanie komponentów. Asymetria ról sprawia, że każda ze stron gra zupełnie inaczej, co zwiększa regrywalność, ale też podnosi próg wejścia. Pod tym względem gra najbardziej zaskakuje, choć aby w pełni zrozumieć jej możliwości i strategie, potrzebne było kilka rozgrywek. Bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła i na pewno będzie w kolekcji.

Kelp: Macki kontra szczęki to dwuosobowa asymetryczna gra, w której gracze wcielają się w ośmiornicę oraz rekina. Każdą ze stron gra się zupełnie inaczej i obie wykorzystują odmienne mechaniki. Grając ośmiornicą, naszym celem jest zjedzenie czterech płytek pożywienia, co wcale nie jest takie łatwe, lub przetrwanie do momentu, aż rekin się zmęczy. Ośmiornica korzysta z kart oraz ukrywa się pomiędzy płytkami, próbując zmylić przeciwnika i nie zdradzić swojej pozycji. Z kolei gracz sterujący rekinem musi przeprowadzić skuteczny atak na ośmiornicę. Problem w tym, że najpierw trzeba ją odnaleźć. Do dyspozycji otrzymujemy kości oraz karty wzmacniające różne akcje, co pozwala lepiej planować polowanie. Rozgrywka jest naprawdę bardzo ciekawa, ponieważ obaj gracze cały czas próbują przewidzieć ruchy przeciwnika i odpowiednio reagować na sytuację na planszy. Gra jest pojedynkiem umysłów, ale została oparta na przystępnych zasadach, dzięki czemu można przy niej naprawdę nieźle pokombinować. Wykonanie stoi na bardzo wysokim poziomie. Plansza, karty, płytki, kości oraz figurka rekina prezentują się świetnie i bardzo dobrze budują klimat podwodnego starcia. Podsumowując Kelp: Macki kontra szczęki to bardzo dobra gra dwuosobowa z ciekawym tematem i nietypowym podejściem do asymetrycznej rozgrywki. Partie są szybkie, angażujące i zachęcają do testowania nowych taktyk oraz ogrania każdej ze stron. Moja ocena to 8/10.