Dawno żadna gra nie skradła mojego serca tak szybko jak "Niepożądani goście". Nie miałam jeszcze okazji grać w planszówkę detektywistyczną - zawsze odrzucało mnie to, że scenariuszy było zaledwie kilka, więc po paru rozgrywkach nie było już czego odkrywać. Tutaj zaletą jest to, że możliwych scenariuszy jest ponad tysiąc! Ale od początku... Przed każdą grą należy wybrać - zgodnie ze scenariuszem - kilkadziesiąt kart z puli. Następnie gracze muszą "handlować" wskazówkami z kart, pytając o konkretne osoby czy pomieszczenia. Muszą oni dowiedzieć się, kto, czym i dlaczego zabił pewnego (dość niesympatycznego) jegomościa. Wygrywa ten, kto jako pierwszy pozna tajemnicę zbrodni! Gra zmusza do myślenia, kombinowania i umiejętnego łączenia tropów, przez co nie znudzi się szybko. Jej mechanika jest genialnie przemyślana, a oprawa graficzna robi wrażenie. Plusem jest także to, że nada się nie tylko do gry w większym gronie (8 osób), ale także jako czasoumilacz w samotne wieczory. Mówiąc szczerze, tryb jednoosobowy w planszówkach nigdy mnie nie kręcił, ale w tym przypadku mam ochotę go przetestować! Dla mnie "Niepożądani goście" to jedna z lepszych - jeśli nie najlepsza - gra tego roku!