Pandemic: Lekarstwo to kościana odsłona znanego systemu, w której gracze wspólnie próbują powstrzymać rozprzestrzeniające się chorób na świecie. Zamiast kart wykorzystujemy tutaj kości, w swojej turze rzucamy nimi i przydzielamy wyniki do różnych akcji, takich jak leczenie chorób, przemieszczanie się czy prowadzenie badań nad wynalezieniem lekarstwa. Celem gry jest, jak w klasycznym odsłonie, odkrycie lekarstw na wszystkie choroby, zanim sytuacja wymknie się spod kontroli. Pandemic: Lekarstwo jest to zdecydowanie prostsze i bardziej losowe od tradycyjnego Pandemica. Z jednej strony działa to na jej korzyść, gra jest szybka, przystępna i dzięki niewielkiej liczbie zasad można ją bez problemu zaproponować praktycznie każdemu, nawet mniej ogranym osobom. Z drugiej strony losowość jest tutaj bardzo odczuwalna. To, czy uda nam się wygrać, w dużej mierze zależy od wyników rzutów i odrobiny szczęścia. Czasem wszystko idzie po naszej myśli, a innym razem kości skutecznie krzyżują plany i trudno cokolwiek na to poradzić. I właśnie przez to mam z tą grą pewien problem. Z jednej strony gra się przyjemnie i potrafi dostarczyć frajdy, z drugiej jednak losowość sprawia, że nie chce mi się do tego tytułu często wracać. Podsumowując Pandemic: Lekarstwo to lekka, szybka i przystępna kościana wariacja na temat klasyka, która dobrze sprawdzi się jako wprowadzenie do serii. Nie każdemu jednak przypadnie do gustu wysoki poziom losowości. Moja ocena to 6,5/10.

Rozgrywka w Pandemic: Lekarstwo trwa krótko, około trzydziestu minut, dzięki czemu gra sprawdza się świetnie, gdy chcemy szybko zagrać kilka partii. Mechanika gry jest kooperacyjna, co oznacza, że wszyscy gracze współpracują ze sobą, a wspólne podejmowanie decyzji może dostarczać przyjemnych doświadczeń zespołowych. Choć krótki czas gry jest niewątpliwym atutem, to liczba wariantów jest dość ograniczona, więc po pewnym czasie rozgrywka może stać się przewidywalna. Dodatkowo losowość oraz prostota zasad sprawiają, że osoby oczekujące większej głębi strategicznej mogą odczuwać pewien niedosyt. W porównaniu do pełnej wersji Pandemii, która zaimponowała mi swoim zakresem i złożonością, Lekarstwo wywołuje mniej wrażeń „wow” i entuzjazm.