Gra, w której po pierwszych dwóch partiach, nie wiesz co z czym się je. Z każdą kolejną partią coraz więcej szufladek w głowie zostaje otwartych. Z każdą kolejną partią widzisz więcej zależności, więcej możliwości, więcej kombinowania. Karty dominacji zmieniające aktualną sytuację oraz wywierające dodatkowa presję na graczach. Gra przepięknie wydana zwłaszcza wersja z metalowymi monetami. Genialna gra! Nie skreślaj jej po pierwszych partiach.

Dla mnie PAXy są swoistym gatunkiem gier, gdzie mechaniki są, w niesamowity sposób dostosowane i powiązane z tematem gry, który chyba we wszystkich tytułach jest historyczny. Tak też jest w PAX Pamir, tytuł ten daje najwięcej satysfakcji po jego dobrym poznaniu. Po jednej lub dwóch rozgrywkach, można mieć mieszane uczucia, ze względu choćby na nietypowe mechaniki i dość dużą ilość możliwości których początkowo nie zauważamy. Ale po poznaniu gry, grając najlepiej w 4 lub 5 osobowym składzie i to z graczami którzy też, dość dobrze znają grę, pokazuje ona "pazury" i daje mnóstwo satysfakcji graczom. Po około 50 moich rozgrywkach( większość w składzie 4 lub 5 osobowym) w niejednej z nich odczułem wrażenie, że ma lekki syndrom "Kingmaker".