Pola Arle to rozbudowana gra ekonomiczna dla 1–2 graczy, w której rozwijasz gospodarstwo we Fryzji Wschodniej. Uprawiasz pola, hodujesz zwierzęta, pozyskujesz surowce i stopniowo przekształcasz skromną farmę w dobrze prosperujące gospodarstwo. Jak to u Uwe Rosenberga bywa, wszystko jest ze sobą powiązane, a każda decyzja wpływa na kolejne.

Najważniejsza jest tu swoboda działania. W każdej porze roku wybierasz akcje dla swoich robotników, rozwijasz budynki, produkujesz towary i dostosowujesz strategię do aktualnych potrzeb. Nie ma jednej słusznej drogi do zwycięstwa — możesz skupić się na hodowli, uprawach, handlu czy rozbudowie gospodarstwa.

Lubię Pola Arle za ogromną liczbę możliwości i satysfakcję płynącą z rozwijania własnej farmy. To jedna z tych gier, w których z każdą rundą coraz wyraźniej widać efekty wcześniejszych decyzji.

Dla kogo?
Dla fanów cięższych eurogier i twórczości Uwe Rosenberga. Świetnie sprawdzi się u osób, które lubią spokojne planowanie, optymalizację i budowanie własnego silniczka bez dużej presji ze strony innych graczy.

Jak nie porównać tej gry do innych gier Uwe. Pod względem ilości akcji jest to coś pomiędzy Uczta dla Odyna, a Kawerna. Ta jest jednak najmniej losowa ze wszystkich. Mamy tu ogrom możliwości i decyzji, sami decydujemy z czego będziemy chcieli robić punkty. Jak ktoś tego nie czuje, nie chce, nie umie eksplorować i szukać nowych pomysłu na wygraną to nie jest to dla Ciebie. Można zaplanować tu strategię długoterminową, jednak tu tak dużo opcji, że na pewno będziesz miał ten sam problem co w UDO i nie będziesz wiedział co opłaca się robić, a czego nie. Wiele partii zanim zrozumiesz gdzie i za co robisz więcej punktów i gdzie popełniłeś błędy. Tu jak w UDO po 10 rozgrywkach nadal nie będziesz wiedział, jak i co robić optymalnie. Wyniki w okolicy 110 punktów, nie są niczym wyjątkowym, pewnie nadal robisz coś i to mi się podoba w tej grze, że zawsze możesz zrobić coś, ale niestety nie jesteś świadom czy robisz lepiej czy gorzej niż ostatnio. 
Agricola - jak dla mnie za losowa i ogranicza moje działania do losowych kart, kompletnie nie dla mnie. Kawerna - dużo przyjemniejsza niż UDO czy PA, jest do ogarnięcia podczas kilku partii i jak wyciągniesz ją po czasie szybko się wdrożysz, jak nie grasz kilka razy w tygodniu, to chyba najlepsza opcja. PA byłyby moją najlepszą grą, gdzie wszystko jest dostępne, widoczne, zależy tylko od moich decyzji, jak bym nie było UDO, niestety przy UDO bawię się dużo lepiej, mimo że ma więcej losowości.