Można by rzec, że są dwie planszówki przenoszące Tetrisa na stół - Ubongo i Project L. Z tych dwóch tylko ta druga do mnie trafia (fakt, niecierpie w Ubongo jej losowości oraz tego, że to gra czasu rzeczywistego). Project L to prosty i szybki abstrakt (abstrakty to zwykle są szybkie gry, ale ten jest jednym z szybszych w grupie abstraktów). W swojej turze wybieramy 3 akcje: albo pozyskujemy planszetki z zadaniami (można mieć jednocześnie tylko 4 nieukończone), albo dobieramy lub ulepszamy klocki (do wypełniania planszetek), albo wykładamy jeden klocek na 1 planszetkę, albo wykładamy 1 klocek na 1 planszetkę, albo (ale tylko raz w turze) wykładamy po 1 klocku na każdą planszetkę. Po zakończonej akcji sprawdzamy czy któraś planszetka jest w całości wypełniona. Jeśli tak to: zbieramy z niej klocki, dostajemy klocek bonusowy i odkładamy planszetkę na swój stos (każda da nam punkty na koniec gry). Planszetki są prostsze (z białym rewersem) i trudniejsze (z czarnym rewersem). Planszetki pozyskujemy z rynku zawierającego 4 białe i 4 czarne. Po dobraniu planszetki rynek uzupełnia się planszetką z odpowiedniego zakrytego stosu. Gdy ktoś odkryje ostatnią czarną planszetkę uruchamia koniec gry. Dokańczamy rundę. Rozgrywamy jeszcze jedną. Jeśli mamy nieukończone planszetki - możemy dokładać do nich pozostające w naszych zapasach klocki, żeby zyskać na koniec punkty za ich realizację (ale każdy dołożony klocek to -1 punkt). Gra się dynamicznie. Jest troszkę współzależności między graczami (wspólny rynek planszetek, uruchomienie końca gry), ale nie na tyle by się odczuwało negatywną interakcję, co czyni ją tytułem familijnym.

Na wstępie chciałabym pochwalić wykonanie - kafelki są porządne i dwuwarstwowe, a elementy są bardzo ładne, kolorowe i przyjemne w dotyku. Podczas swojej tury możemy wybrać element z pierwszego poziomu, ulepszyć element w swojej puli na wyższy poziom, dobrać układankę albo umieścić element na układance. Gdy uda nam się ukończyć układankę, otrzymujemy nowy element oraz punkty zwycięstwa. Gra ma banalne zasady, ale wymaga od nas nieco taktycznego myślenia i planowania do przodu. Kminienie, jak najoptymalniej wykorzystać poszczególne elementy, aby zużyć najmniej akcji, sprawia dużo frajdy. Polecam na rodzinne rozgrywki, zwłaszcza że gra jest dynamiczna.