Project L

Można by rzec, że są dwie planszówki przenoszące Tetrisa na stół - Ubongo i Project L. Z tych dwóch tylko ta druga do mnie trafia (fakt, niecierpie w Ubongo jej losowości oraz tego, że to gra czasu rzeczywistego). Project L to prosty i szybki abstrakt (abstrakty to zwykle są szybkie gry, ale ten jest jednym z szybszych w grupie abstraktów). W swojej turze wybieramy 3 akcje: albo pozyskujemy planszetki z zadaniami (można mieć jednocześnie tylko 4 nieukończone), albo dobieramy lub ulepszamy klocki (do wypełniania planszetek), albo wykładamy jeden klocek na 1 planszetkę, albo wykładamy 1 klocek na 1 planszetkę, albo (ale tylko raz w turze) wykładamy po 1 klocku na każdą planszetkę. Po zakończonej akcji sprawdzamy czy któraś planszetka jest w całości wypełniona. Jeśli tak to: zbieramy z niej klocki, dostajemy klocek bonusowy i odkładamy planszetkę na swój stos (każda da nam punkty na koniec gry). Planszetki są prostsze (z białym rewersem) i trudniejsze (z czarnym rewersem). Planszetki pozyskujemy z rynku zawierającego 4 białe i 4 czarne. Po dobraniu planszetki rynek uzupełnia się planszetką z odpowiedniego zakrytego stosu. Gdy ktoś odkryje ostatnią czarną planszetkę uruchamia koniec gry. Dokańczamy rundę. Rozgrywamy jeszcze jedną. Jeśli mamy nieukończone planszetki - możemy dokładać do nich pozostające w naszych zapasach klocki, żeby zyskać na koniec punkty za ich realizację (ale każdy dołożony klocek to -1 punkt). Gra się dynamicznie. Jest troszkę współzależności między graczami (wspólny rynek planszetek, uruchomienie końca gry), ale nie na tyle by się odczuwało negatywną interakcję, co czyni ją tytułem familijnym.