Gra z cyklu - gramy oczami. Gra jest piękna. Złocista plansza to jest
cudo. Wszystko jest na niej przejrzysto, i co ważne elegancko,
zaznaczone przez co rozłożenie komponentów nie stanowi najmniejszego
problemu. Gra bardzo prosta do grania i do wytłumaczenia. Rzucamy
kośćmi, a następnie płyniemy stateczkiem (i zbieramy bonusy, w tym kasę,
z miejsca gdzie się zatrzymamy) albo budujemy port (o ile mamy kasę),
albo za zebrane wcześnie surowce realizujemy zadanie z otrzymanych na
starcie kart (na miejsce zrealizowanej dobieramy kolejną). Czyli robimy
tylko jedną akcję w swojej turze. Generalnie to taka gra, że czego nie
zrobimy to zawsze zapunktujemy. Jest to taki samograj, przez co bardziej
zaawansowanym graczom może się trochę nudzić, bo tutaj poważnie czego
nie zrobimy, to zawsze coś wpadnie. Wpłyniemy do cudzego portu, wpadają
bonusy. Ktoś wpłynie do naszego portu, wpadają bonusy. Wpłyniemy do
portu, którego jeszcze nikt nie kupił, też wpadają bonusy. Zrealizujemy
kartę, wpadają bonusy. Proste, ładne i przyjemne, ale móżdżenia tutaj
nie ma. Negatywnej interakcji też w zasadzie brak. Plansza jest duża,
więc rozkładanie komponentów trochę na starcie zajmuje. Jak już się ma
wprawę, to szybko idzie.
Co mi się podoba
- Bardzo ładnie wydana.
- Prosta do nauki.
- Czego nie zrobimy, to zawsze wpadną jakieś punkty, przez co łatwo do niej zachęcić początkujących graczy.