Znaczkomania

W świecie pełnym abstraktów Znaczkomania to jeszcze jeden tytuł, który praktycznie przechodzi bez echa. Draft dwuetapowy - po pierwotnym wybraniu elementów następuje mechanizm: "ja dzielę, ty wybierasz". Dodatkowo część elementów do wyboru jest jawna a inna jest losowa. Układanie elementów praktycznie bez ograniczeń - byle nie nachodziły na siebie i nie wychodziły poza planszetkę. Kluczowa jest punktacja. Po każdej z trzech rund, każdy gracz indywidualnie wybiera, który z czterech celów chciałby punktować, ponadto punktuje za swoich wystawców i za żeton pierwszego gracza Na koniec gry jeszcze dodatkowo wszyscy gracze punktują cel końcowy (związany z lukami w "klaserze" czyli na planszetce), znaczki i wieczne znaczki. Trochę zamieszania wprowadzają tzw. specjaliści czyli karty specjalnych zdolności. I tutaj trzeba przyznać, że nie wszystko jest napisane precyzyjnie a w instrukcji brak szczegółowych wyjaśnień i przykładów dla poszczególnych kart specjalistów i celów. No właśnie - instrukcja w mojej ocenie to dramat. Nie pamiętam tak źle, niejasno i nieprecyzyjnie zapisanych zasad w jakiejś innej grze. Kolejna sprawa to zawartość znaczków - a to ważne, bo punktuje się za "temat". Pewnie spędzicie chwilę by rozstrzygnąć czy łazik marsjański to kosmos czy pojazd. Jakość wykonania wzbudziła u mnie największy dysonans poznawczy - z jednej strony kafelki znaczków w ładnym organizerze, ale reszta lata po zbyt dużym pudełku. Plansza - akceptowalna, planszetki to jakieś nędzne, cienkie kartoniki. Podsumowując. Znam gorsze abstrakty, więc w promocji za ok. 40 PLN można popróbować. W regularnej cenie - unikać.