ZES dla mnie świetny przykład tego, że RPG nie musi być skomplikowane, żeby dawać masę frajdy. Najbardziej podobało mi się to, jak proste są zasady – dosłownie po jednej sesji każdy ogarniał, o co chodzi. Dzięki temu udało mi się namówić znajomych, którzy wcześniej w ogóle nie grali w RPG, i wszyscy naprawdę dobrze się bawili.

Na plus zdecydowanie zasługuje też oprawa wizualna. Ilustracje i wykonanie robią klimat i sprawiają, że od razu chce się usiąść do stołu.

Nie obyło się jednak bez kilku minusów. Planszetki graczy, a wlasciwie kostki na nich mają tendencję do ślizgania się, co czasem było trochę irytujące. Sama kampania jest też dość długa – u nas ciężko było doprowadzić historię do końca, bo znalezienie wspólnego terminu na tyle sesji nie było łatwe. Na starcie zabrakło mi też lepszego wytłumaczenia, jak działają archetypy postaci. Początkujący gracze mogą mieć problem z wyborem i zrozumieniem różnic między nimi.

Mimo tych drobnych wad bawiłem się świetnie. Jeśli szukacie prostego RPG, od którego łatwo zacząć przygodę z graniem ze znajomymi, to Zmierzch Ery Smoków jest naprawdę bardzo dobrym wyborem.

Miałem napisać krótszy komentarz a wyszła z tego mała recenzja gry, więc zapraszam do przeczytania moich wrażeń: 

Niestety mocno czuć, że grafiki są generowane przez AI a flavor-teksty w kartach umiejętności i ataku również, co uważam za spory minus. Widać że nie było jednego artysty który skoordynowałby grafiki tak, aby tworzyły spójną całość, pojedynczy styl. Nie raz grafiki umiejętności nie miały sensu, np. karta Błyskawiczne Uzdrowienie ma w grafice orka, któremu eksplodują kolce w maczudze...? Niestety jest wiele takich kwiatków w ilustracjach. Miałem również duże problemy aby zrozumieć instrukcję, rzeczy które powinny być wytłumaczone w jednym dziale musiałem szukać w kilku, jak np. z czego policzyć ile mam maksymalnego zdrowia. Z brakujących rzeczy, to na przykład potwory nie mają opisane ile mają cech siły czy inteligencji więc nie wiadomo ile tak naprawdę zadają obrażeń z krwawienia i podpalenia. Scenariusz domyślny do zagrania zaproponowany przez twórcę też mi nie zaimponował, po początkowych paru walkach, nastała seria walk, gdzie przeciwnicy ciągle mieli małe ilości ruchu i niewiele potrafili zrobić na odległość, byli w ilości 1-2 sztuk i te same jednostki więc taktycznie robiło się ciągle to samo przeciwko nim, nic ciekawego nie wydarzało się dodatkowego. Więc niestety walki sprowadzały się do "kite'owania" przeciwnika bez problemu, aż do jego śmierci, więc to była tylko kwestia czasu aż kogoś się pokona, nie było praktycznie ryzyka że tak się nie stanie. W terenie nie ma żadnych przeszkód więc kręcimy kółeczka dookoła wroga i go atakujemy jak mamy dużo energii. Ale to nie koniec - w bodajże 7 czy 8 walce scenariusza, byłem w stanie złożyć taką talię, że nie kończyła mi się energia, a dobierałem więcej kart niż używałem, przez co miałem "exodia infinity loop", mogłem zabić każdego przeciwnika bez pozwolenia mu aby rozegrał swoją turę, zgodnie z tym, jak instrukcja przedstawiała jak odgrywać walkę. Mój poziom postaci to był level 2, czyli praktycznie sam początek gry (max 12lvl). Po tej rozgrywce którą grałem z moimi dwoma przyjaciółmi, zdecydowaliśmy że gra jest nieprzemyślana i słabo zbalansowana, straciliśmy motywację do dalszego grania. Ta gra potrzebuje dużych zmian aby była grywalna i interesująca. Niestety nie polecam. Na zakończenie, tekst ze scenariusza oficjalnego: "Ale przynajmniej golem nie odda."