W grze Arkwright gracze zarządzają maksymalnie czterema fabrykami w Anglii pod koniec XVIII wieku. Celem jest zbudowanie najcenniejszego pakietu własnych akcji poprzez zwiększanie ich wartości i kontrolę nad produkcją oraz sprzedażą.
Fabryki wymagają pracowników, których można zastępować maszynami w celu obniżenia kosztów i zwiększenia efektywności. Gracze rozwijają swoje zakłady, ulepszając poziom technologiczny, zatrudniając personel oraz inwestując w wydajność produkcji. Ceny towarów ustalane są w trakcie rund akcji, a sukces sprzedaży zależy od jakości produktów, poziomu fabryk oraz działań marketingowych. Wyższe ceny zwiększają potencjalne zyski, ale jednocześnie utrudniają sprzedaż.
Każdy gracz dysponuje zestawem żetonów akcji, które umieszcza na własnej planszy administracyjnej, wykonując działania takie jak budowa i modernizacja fabryk, zatrudnianie pracowników czy poprawa jakości. Koszty administracyjne zależą od wybranego poziomu, im większy wydatek, tym silniejsza akcja, ale część planszy zostaje zablokowana do końca rundy.
Po każdej rundzie aktywowany jest jeden typ fabryk: gracze muszą opłacić pracowników i maszyny, a następnie sprzedają wyprodukowane towary. Wartość akcji rośnie wraz z wynikami produkcji i jakością. Możliwa jest również sprzedaż eksportowa do kolonii poprzez statki, jeśli gracz posiada odpowiednie kontrakty z Kompanią Wschodnioindyjską.
Gra trwa pięć rund, po których zwycięża gracz posiadający najcenniejszy pakiet akcji, nie liczy się ani liczba akcji, ani sama ich wartość, lecz ich strategiczna kombinacja.
Arkwright oferuje wiele dróg do zwycięstwa: koncentrację na wybranych fabrykach, rozwój pełnej sieci produkcyjnej, eksport lub dominację rynku krajowego. Kluczowe jest reagowanie na działania przeciwników i dynamiczne dostosowywanie strategii.
Dla uproszczonej nauki dostępna jest krótsza wersja „Spinning Jenny”, natomiast pełne doświadczenie ekonomiczne oferuje wariant „Waterframe”, z większą liczbą decyzji i głębszą kontrolą systemu.