Bitoku to gra, w której wcielamy się w duchy lasu i przez całą rozgrywkę staramy się zrobić wszystko, żeby zająć ostatecznie miejsce Wielkiego Ducha Kniei. Ta gra ma spory próg wejścia i na pewno na początku odstrasza nie tylko chaotycznym wyglądem, ale również mnogością elementów. Mamy tutaj znaczniki, żetony, kostki, surowce, meeple, karty, planszetki. Jest tego naprawdę dużo i można dostać oczopląsu! Pierwsze 2 rundy, to całkowite chodzenie po omacku. Nie dość, że nie wiemy do końca co zrobić, co da nam jaki surowiec i jaką korzyść, to jeszcze kompletnie na początku niezrozumiałe jest punktowanie. A tego jest w grze ogrom! Punktujemy tutaj naprawdę na wiele sposobów. Są punkty, które zdobywamy w trakcie gry oraz te, które dojdą nam na koniec rozgrywki. Gra jest naprawdę ładna i po kilku rundach, daje się ją polubić i zrozumieć sens takiego projektu planszy i wszystkich elementów. Gra w miarę upływu czasu staje się coraz bardziej intuicyjna. Na pewno jest to tytuł do ogrania co najmniej kilka razy, żeby wyrobić sobie strategię i poznać dobrze zasady punktowania.

Wykonanie tej gry jest bardzo ładne, przykuwa oko i cieszy, ale na początku potrafi przytłoczyć. Wymaga bardzo dużo miejsca i rozłożenie jej wprawionej osobie powinno zająć może z 10-15 minut, w zależności od organizacji komponentów. Na minus zdecydowanie powtarzające się grafiki na kartach, szczególnie karty yokai i bitoku. Generalnie ścieżek do wygranej jest sporo, ale w praktyce to najlepiej jednak zafiksować się wokół kart wizji i pod nie konstruować swoją taktykę. Gra jest dosyć intuicyjna jeśli często gra się w trudniejsze planszówki, nam zajęło 1 z 4 rund, żeby wszystko dobrze opanować.

Gracze wcielają się w duchy Bitoku, które konkurują o tytuł Wielkiego Ducha lasu – gra trwa 4 rundy. Początkowo byłam pozytywnie nastawiona, plansza bardzo mi się spodobała, podczas gry widoczna była integracja licznych złożonych mechanik ale zarazem spójnych, estetyka i wykonanie zachwyca. Reguły są nieco skomplikowane, z początku trzeba się dobrze przygotować z zasad. Tryb solo nie każdemu przypasuje. Ogólnie jakoś mocno nie wywarła na mnie ta gra wrażenia, bym chciała do niej wrócić.