Jest negatywna interakcja? Oj jest! Gra potrafi być wredna, a raczej jej gracze... Grafiki są również piękne, podoba mi się ta kreska nieco w stylu anime. Komponenty wykonane są bardzo dobrze, zwłaszcza kostki, za tą cenę warto wypróbować grę. Jednakże czegoś mi w niej brakuje, nie do końca potrafię określić co konkretnie, po prostu gra mnie nie porwała. Uważam też, że najlepiej się gra w 4 osoby, wtedy najbardziej wykorzystujemy potencjał tego tytułu.

Co można powiedzieć o tej grze? Trzy słowa… wredna, piękna i przyjemna. Polecam bardzo zagrać chociaż raz, choć gwarantuję wam, że raczej na jednym razie się nie skończy. Fajnie jest robić potionki a potem używać ich podczas gry. Podoba mi się cykl dnia i nocy. Zwierzątka mogłyby się bardziej różnić jeden od drugiego niż tylko drobnymi detalami bo tak to wszystkie wybiera się jak w kreatorze do starych Simsów

Gra jest świetna! Pięknie wydana i gra się przez to naprawdę przyjemnie. Dodatkowym plusem jest to, że świetnie bawią się przy niej i bardziej zaawansowani i gracze ci mniej doświadczeni. Negatywna interakcja chyba przez te słodkie ilustracje nie jest aż tak dotkliwa XD Kolejnym plusem jest to, że wystarczy, że jedna osoba będzie znała zasady i wytłumaczenie jej innym graczom zajmuje dosłownie chwilkę. Nawet początkujący gracze szybko załapali zasady i czerpali przyjemność z rozgrywki. Dobrze się skaluje i przez to, że ilość kart zwierząt i eliksirów jest spora to jej regrywalność jest również w porządku. Bardzo polecam!

Największą siłą Boru jest to, że gra żyje przy stole. Wywołuje reakcje, komentarze, śmiech, czasem złość i poczucie niesprawiedliwości. To nie jest tytuł, w którym każdy spokojnie realizuje swój plan w ciszy — tu ciągle obserwuje się ruchy innych, liczy kości, przewiduje zagrania i próbuje wyprzedzić rywali. Dzięki temu każda partia ma własną historię i emocjonalny przebieg. Jednocześnie to właśnie ta intensywność może być dla niektórych wadą. Gra nie nagradza cierpliwego, długofalowego planowania w takim stopniu jak bardziej strategiczne gry. Losowość kości oraz duża interakcja sprawiają, że nawet dobrze zaplanowana strategia może zostać zburzona jednym ruchem przeciwnika. Dla jednych będzie to źródło ekscytacji i dynamiki, dla innych — powód frustracji i poczucia braku kontroli. Warto też podkreślić kontrast między klimatem a mechaniką. Uroczy, niemal bajkowy świat nie zawsze współgra z ostrą rywalizacją, jaką oferuje gra. Ten dysonans może być odbierany dwojako: jako ciekawy zabieg, który zaskakuje i przełamuje schematy, albo jako rozczarowanie dla osób oczekujących spokojnej, „leśnej” atmosfery. Bór świadomie igra z tym oczekiwaniem i nie każdemu przypadnie to do gustu. Ostatecznie Bór to gra, która najlepiej sprawdza się w odpowiednim towarzystwie — wśród graczy gotowych na bezpośrednią interakcję, drobne złośliwości i zmienność losu. Nie jest to tytuł do częstego, regularnego grania ani planszówkowy „pewniak”, ale raczej propozycja na emocjonujący wieczór, gdy ma się ochotę na coś dynamicznego i nieprzewidywalnego. Myśl, że w cenie do 100 zł lepszej gry nie ma.