W mojej kolekcji druga już gra Sylwestra Peera. Wstępnie pominięta, mimo udanych konotacji graficznych z lubianym przeze mnie Inisem. Na szczęście trafiłem kiedyś na El Grande, które pięknie siadło, po tym zachęcony trafiłem na The King is Dead, które również siadło, a jak już rozpoznałem Pana Peera, to Brian Boru wrocil.. Promka z Portalu przeważyła i oto jest: Brian! Trafil do mnie po nitce do kłębka. I powiem krótko: dobre to. Nieco ascetyczne, ale w tym zabawa - prosto, ale nie prostacko: sporo do pokombinowania. Takie właśnie the King is Dead na sterydach - jeśli ktoś narzekał, że tamto za krótkie, tu ma więcej gry. Jeśli El Grande dla niego zbyt złośliwe, tu jest tej złośliwości jakby mniej. Tak właśnie w sam raz. A co do samej mechaniki: draft kart połączone z area majority i takim rachitycznym zbieraniem lew: bo gra traca takim tysiaczkiem, ale de facto tych lew nie zbieramy, nie musimy też obligatoryjnie zagrywać do koloru, nie liczymy ich na koniec, itp. Tu przy pomocy samej idei wyższości karty w danym kolorze usiłujemy rozepchac się na mapie, gromadząc punktujące karty prowincji. Mamy dodatkowe tory wyścigu na torze zaślubin, przychylności kleru czy w końcu tor wrogów: kiedyś to byli Francuzi, tu mamy Wikingów. Jeśli kiedyś pan Sylwester zrobi grę o Polsce to będą to pewnie tfu.. Szwedzi ;). Wszystko sprytnie utkane w spójną całość. Że słabości to powiem: od trzech graczy, trochę zamotanego rozwiązywania remisów, trochę cieniutkie karty (nie wiem jak się sprawować będą w przyszlosci). Ale to tak naprawdę drobiazgi. Gra jest więcej niż dobra, a w promocjach obecnych poniżej 100PLN to żal nie brać. Znakomita relacja ceny do rozrywki. Jak ktoś lubi właśnie zbieranie lew, nie boi się draftu a sentyment do Riska ma w duszy - rekomenduję mocno: brać bez zastanowienia!

Z początku wydaje się zawiła, ale po dwóch turach wszystko okazuje się jasne. Walka o władzę i wpływy w średniowiecznej Irlandii. Do graczy należy obrona przed najazdami Wikingów, zdobywanie uznania Kościoła, konkury o rękę księżniczki - świetny klimat i bardzo dynamiczna rozgrywka. Niestety, jest tu sporo losowości zależnej od trafionych kart. Mimo to, mechanika pozwala na sporo kombinowania i taktycznych rozegrań.

Pierwsze wrażenia: Brian Boru to kolejne area-control oparte o draft. Na myśl przychodzi od razu Inis, bo klimatycznie i wizualnie jest podobnie. W grze oprócz walki o tereny licytujemy się na kilku torach/polach. Dla mnie to gra przeciętna. Zagram ale znam lepsze gry tego typu (choćby wspomniany Inis). Wykonanie również jest przeciętne i gra wizualnie nie rzuca na kolana. Plusem jest cienkie pudełko.