Okładka zawsze przywodzi mi na myśl powieść mojego dzieciństwa czyli "O czym szumią wierzby". A o czym szumią wierzby w Everdell? O zwierzątkach, które zdobywają surowce (worker placement) by pomóc rozwijać miasteczko (tableau z kart), podróżują i biorą udział w wydarzeniach, przynosząc nam pomyślność (a przede wszystkim punkty na koniec gry). Everdell z jednej strony pozwala wprowadzić do świata "euro" gier, ale z drugiej strony jest tak ładna, że chętnie zagrają w nią nawet ci, których nie ciągnie do tego typu planszówek. Zasady są niezbyt długie i wydają się być łatwe do opanowania. Tytuł w zasadzie dla każdego. Oczywiście - jak przystało na nowoczesną planszówkę - zadbano o estetykę. Symbolem gry stało się drzewo, które choć pięknie się prezentuje, to walor praktyczny ma wątpliwy (złożone nie zmieści się z powrotem do pudełka, rozkładane i składane potrafi się łatwo zniszczyć).

Muszę zacząć od tego, że jest to najładniejsza gra zarówno w mojej kolekcji, jak i w ogólne z gier, z którymi miałem przyjemność obcować do tej pory. Samo wykonanie jest przepiękne, trójwymiarowe drzewo robi robotę i nadaje rozgrywce przyjemnego klimatu. Wykonanie surowców to kolejny element, na który trzeba obowiązkowo zwrócić uwagę, gdyż mało która pozycja ma tak dopieszczone szczegóły. To co jest najważniejsze czyli rozgrywka stoi na wysokim poziomie, istnieje dużo możliwości osiągnięcia zwycięstwa, a karty dają sporo opcji przeróżnych kombinacji. Dzięki mnogiej liczbie opcji Everdell jest bardzo regrywalny, w czym pomaga dodatkowo masa dodatków. Mam od niedawna, jednak na pewno będę regularnie wracał, żeby pokombinować w tym uroczym i bardzo klimatycznym świecie.