Starcie Wodzów okazało się szybkim szachowym pojedynkiem, który „lekko” przypomina mi Warchesta. Bo obydwie gry polegają na strategicznym ustawieniu swoich wojowników w celu wymanewrowania rywali. Choć Wodzowie są bardziej taką lightową wersją, w której asymetrię budujemy sobie w trakcie pojedynku patrząc na to czego potrzebujemy w danej chwili lub to co jest dostępne na rynku. Jednak na dłuższą metę ta prostota akcji sprawiła, że moja ekscytacja z rozgrywki zatrzymała się na poziomie „Okej mogę w to zagrać”. Fajnie mi się w to pykało, ale są gry pojedynkowe, które robią to lepiej i dają mi więcej opcji do wyboru. Starcie Wodzów to taki średniaczek, który zapewnia szybką rozgrywkę, ale brakuje mu czegoś takiego by zatrzymać mniena odrobinkę dłużej. Ostateczny werdykt: Czy chcieliście prostszego Warchesta, który posiada ilustracje rodem z bajek Disneya bez licencji?