Metal Gear Solid to dla mnie bardzo pozytywne zaskoczenie, szczególnie że kompletnie nie znam serii Metal Gear Solid. Nigdy nie grałem w gry komputerowe, nie znam za bardzo tego IP ani postaci, więc podchodziłem do planszówki totalnie na czysto. I właśnie dlatego byłem zaskoczony, jak dobrze bawiłem się już po jednej rozgrywce. Graliśmy tylko pojedynczy scenariusz, więc nie jest to moja ocena całej gry ani kampanii, ale już po tym jednym podejściu czuć było fajny klimat skradania i kombinowania. Najbardziej podobało mi się napięcie podczas unikania strażników i planowania ruchów. Gra daje sporo satysfakcji, kiedy wszystko idzie zgodnie z planem, ale jeszcze więcej emocji pojawia się wtedy, gdy plan nagle się sypie i trzeba improwizować. Bardzo podobało mi się też to, że alarm nie oznacza od razu przegranej. Da się ratować sytuację, ukrywać i próbować odzyskać kontrolę, dzięki czemu rozgrywka robi się bardziej dynamiczna i filmowa. Nawet bez znajomości uniwersum miałem kilka momentów typu „okej, to było naprawdę fajne”. Nie wszystko jednak siadło idealnie. Momentami gra trochę się dłużyła, a część mechanik wydawała się mniej intuicyjna niż powinna. Czuć też, że osoby znające serię pewnie wyciągną z tego dużo więcej, bo gra wygląda na mocno nastawioną na fanów marki i różnych odniesień. Mimo tego po jednej partii mam bardzo pozytywne odczucia. To jedna z ciekawszych kooperacyjnych planszówek z motywem skradania, w jakie grałem, i zdecydowanie chętnie sprawdziłbym pełną kampanię. Na ten moment dałbym mocne 7/10, ale bardziej jako ocenę pierwszego wrażenia po pojedynczym scenariuszu niż całej gry. 7/10