Gra klasyk w starszym i mniej pstrokatym wydaniu. Na początku może się wydawać lekko zawiła, ale po oglądnięciu na youtube przykładowej rozgrywki i zaznajomieniu się z instrukcją po pierwszych kilku partiach jest naprawdę intuicyjna, a znaczenia wszystkich żółtych kafli nie musimy przecież znać na pamięć ;) Sama gra nie jest trudna w swoim mechanizmie. W końcu to zaledwie kilka opcjonalnych akcji, ale trudność polega na dokonywaniu właściwych wyborów by jak najlepiej zapunktować i wygrać całą rozgrywkę. Myślę, że "Zamki Burgundii" mogą się spodobać graczom, którzy znają "Sagradę" oraz np. "Istanbul" mamy bowiem tu dokładanie kafli do koloru i wartości z kości oraz zajmowanie odpowiednich pól akcji i wymianę zasobów. Grę polecam do wykorzystania w bibliotekach i świetlicach szkolnych o ile nie boicie się pogubić tak wielu drobnych elementów jakie są w grze. ;)

Prosta, przejrzysta i mega fajna gierka. Bardzo dobrze się bawiłem. Budowanie planszy fajne i bardziej wymagające niż w Ostoi. Jedną grę zagram z rodziną. Drugą z kumplami przy stole. Super jest znajdowanie łańcuchów połączeń. Fajnie jakby była możliwośc nadpisania kafelków już raz zagranych. Jest bardzo spoko i moge polecić. Raczej w tych tańszych wersjach. Nie wiem po co kupować tą wersje deluxe.

Podchodziłem do gry z pewną rezerwą, słysząc wiele recenzji, głównie pozytywnych, obawiając się rozczarowania. Może to dobrze, bo gra mnie zachwyciła. Zasady są proste i do ogarnięcia w kilka minut. Rzucasz kostkami i w zależności od wyniku dokładasz do planszy kolejne kafle. Brzmi losowo, ale ilość wybranych strategii jest spora, bowiem decydujesz o tym czy wybrać kafle, czy wybrać pracowników a może handel. Poszczególne kafle mają swoje właściwości, co pozwala stworzyć pewne kombosy. Generalnie gra ma syndrom jeszcze jednej partii, bo nie wysysa sił witalnych do nadmiernego kombinowania, a przyjemnie relaksuje, zapewniając jednocześnie sporą dawkę rywalizacji. Dla mnie na pewno w top 5 wszechczasów.