Szlaki wzbudziły mój zachwyt swoją prostotą, szybkimi turami i ładnymi grafikami. Tutaj śliczne znaczniki znane z Parków zostały zastąpione przez sześcienne kosteczki w trzech kolorach. Jedyna figurka, jaka występuje w tej grze, to jest wędrujący po kafelkach niedźwiedź, a jego ruch będą wyznaczać rzuty kostką. Losowość rzutu nie jest znacząco odczuwalna, gdyż z każdym zasobem coś zdziałamy. Ten tytuł będzie chętnie wyciągany na stół, by szybko rozegrać sobie prostą partyjkę na rozgrzewkę lub rozluźnienie po cięższym tytule.

Trails jest łatwiejszą wersją Parków z ładnymi grafikami tych samych artystów. Ktoś mógłby zapytać po co robić łatwiejszą wersję gry, która wcale nie jest taka skomplikowana? Parki uwielbiam, więc Trails musiało się znaleźć w mojej kolekcji prędzej czy później. I ogólnie jestem zadowolona. Mechanika jest podobna do tej z Parków, ale ma parę istotnych zmian, które sprawiają, że rozgrywka wygląda zupełnie inaczej. Mamy tylko jeden pionek turysty a nie dwa, możemy poruszać się o 1 lub 2 pola do przodu (lub po wypiciu manierki o ich dowolną ilość) oraz możemy stawać tam, gdzie stoi turysta przeciwnika. Nadal obowiązuje nas limit posiadanych znaczników zasobów. Dodatkowo poruszamy się po szlaku tam i s powrotem, na obu jego końcach zdobywając odznaki po opłaceniu ich kosztu. Podróżujemy tak długo, aż zajdzie słońce (ruch słońca aktywujemy stając na końcu szlaku). Tak, wiem,brzmi podobnie do Parków, ale jednak odczucia z rozgrywki są inne. Dodatkowo gra jest malutka, nie zajmuje dużo miejsca. Główny minus w stosunku do większej siostry to brak insertu i powtarzające się grafiki. Ostatecznie nadal Parki uważam za ciekawszą propozycję, ale jeżeli kogoś odstrasza ich cena polecam wypróbować Trails.