Azul: Pojedynek

Jak to w przypadku serii Azul, tak wersja "Pojedynek" jest conajmniej dobrą grą. Mimo, ze zamysł jest podobny do pierwszego azula, mamy tutaj trochę wariacji, jak układanie planszy, podział warsztatów na dzień i noc, różne sposoby punktowania itp. Troszkę potrafią irytować dwie rzeczy... losowość, która przejawia się w żetonach na warsztatach (bywało, że potrzebowałem koloru powiedzmy czerwonego a przez trzy ostatnie rundy wyszły może ze trzy żetony), oraz przy losowaniu kafli planszy, gdzie nie chcesz mieć z pustymi polami (bo ujemne pkt), a dostajesz same takie, albo, ze w pewnym momencie już wiesz, że Ty zakończysz runde z tymi ujemnymi pkt, bo wyliczyłeś, że tak się dobieranie skończy, że na Ciebie trafi i nic nie możesz z tym zrobić. Nie mniej jednak, jest to spoko gra, by pograć we dwoje.