Kutna Hora po pierwszej rozgrywce wywarła na mnie duże wrażenie. Gra jest całkiem łatwa w zasadach, wszystko jest przejrzyste i ciekawie pomyślane. Gra bardzo urzekła mnie swoim wyglądem, choć jest on dość skromny, to drewniane znaczniki, dwuwarstwowe planszetki i świecące wykończenia kart i plansz są prześliczne! Co do samej rozgrywki to w jakimś stopniu przypomina mi Brassa, choć te gry nie wydają mi się podobne gameplay-owo. Bardziej chodzi mi o klimat i tematykę. Tu węgiel i tam węgiel. Pierwsze wrażenia bardzo na plus, dużo rzeczy do robienia, dużo jeszcze do nauczenia. Zarządzanie kartami też super. Chętnie ponownie zagram. Ocena po 1 partii w 3 osoby. Czas gry = 121 min.

Spokojne euro z eleganckim zasadami. Mimo, że kopalnie, górnictwo to nie mój klimat, naprawdę przyjemnie mi się grało. Podoba mi się jak gra jest wydana, że szaro czarne plansze są tłem dla naszych kolorowych budynków i górników. Fajnie to wygląda. Dobrze się gra w 2 osoby, bo mamy dodatkowe karty, żeby rynek był bardziej dynamiczny i zmieniał się. Dobrze pokazane jest tu zjawisko popytu i podaży. Często przekładamy karty na specjalnych stojakach z kartami, gdy następują zmiany na rynku. Sam mechanizm jest bardzo prosty, zagrywamy kartę i wykonujemy akcje z niej. Płacimy też podatki, które są upierdliwe, jak to w prawdziwym życiu :) Warto walczyć o każdy punkt w grze, gdyż zdobywamy ich niewiele w porównaniu do innych planszówek, ale tym bardziej satysfakcjonuje zdobycie każdego punktu. Nie przypuszczałabym, że gra o takiej tematyce, będzie mi się tak podobać

Pierwszy kontakt z grą, na 2 osoby, nie był najlepszy. Na planszy niewiele się działo, kopalnie świeciły pustkami, rynek był bardzo statyczny. Coś bardziej kliknęło podczas rozgrywki na czterech graczy. Mechanizm dynamicznego rynku działa ciekawie, ale nie jest żadnym gamechangerem. Oprawa graficzna jednym się spodoba, innych odrzuci, dla mnie jest ok. Kolejne dobre euro, jak ktoś bardzo będzie chciał to zagram, ale sam chyba nie będę proponował. 7/10