Robinson Crusoe: Przygoda na przeklętej wyspie to jedna z najbardziej klimatycznych i wymagających gier kooperacyjnych na rynku. Wcielamy się w rozbitków walczących o przetrwanie na niebezpiecznej wyspie - budujemy schronienie, zdobywamy pożywienie, wytwarzamy narzędzia i mierzymy się z losowymi wydarzeniami, które potrafią mocno pokrzyżować plany. Gra opiera się na scenariuszach, a każdy z nich stawia przed graczami inne cele i wyzwania. Raz próbujemy rozpalić ogromny ogień sygnałowy, innym razem bronimy się przed bestiami albo staramy się przetrwać wybuch wulkanu itp. Mechanicznie to wymagająca kooperacja z silnym naciskiem na zarządzanie akcjami, ryzykiem i zasobami. Każda decyzja ma znaczenie - czasem trzeba zaryzykować, licząc się z konsekwencjami w postaci ran, strat lub niepowodzenia. Największą siłą gry jest klimat. Ciągła presja, niepewność i walka o przetrwanie sprawiają, że partia potrafi być bardzo emocjonująca. Satysfakcja ze zwycięstwa jest ogromna, bo gra naprawdę nie rozdaje wygranych za darmo. Dużą zaletą jest także regrywalność - różne scenariusze, wydarzenia i układ kart sprawiają, że każda partia wygląda inaczej. Wykonanie stoi na wysokim poziomie i współgra z klimatem gry. To jedna z moich ulubionych gier, która pomimo swojej długości czy poziomu trudności wspominam zawsze pozytywnie, rozegrane partie zapadają w pamięć i niejednokrotnie są tematem do rozmowy. Choć uważam, że każdy powinien spróbować tego tytułu to ostatecznie Robinson Crusoe nie jest dla każdego z racji, że czasami jedna zła karta lub rzut kością potrafią zburzyć dobrze zaplanowaną strategię, co może frustrować mniej cierpliwych graczy. Podsumowując Robinson Crusoe: Przygoda na przeklętej wyspie to świetna, klimatyczna i wymagająca kooperacja z mocnym survivalowym charakterem. Jeśli ktoś lubi cięższe gry z ciągłym napięciem i walką o każdy zasób, ten tytuł daje ogrom satysfakcji i niezapomniane historie z rozgrywek. Moja ocena 8,5/10.

Niestety wchodząc w świat gier planszowych ktoś polecił nam Robinsona Crusoe. Po rozłożeniu okazało się, że gra jest jest bardzo skomplikowana i tak od pół roku leży na półce wstydu czekając na odważnego, który to ogarnie. Zapewne trzeba spróbować, ale sama instrukcja a nawet przykładowe rozgrywki oglądane na YT nie wywołały u nas chęci rozmużdżenia tego tytułu. Na pewno kiedyś trafi na stół, ale jeszcze nie dzisiaj. EDIT-Gra trafiła po ponad 2 latach na stół. Po ograniu prawie 100 tytułów nie było trudno przebić się przez zasady. Gra jest świetna, przygoda pełną gębą. Grana solo - bo tak jest najlepiej. Misje wydają się proste, ale symulacja przetrwania jest okrutna, ciągle czegoś brakuje, cały czas trudne wybory, a przeciwności losu są okrutne. W jednej chwili wszystko przechyla się na szalę przegranej. Ciężko się gra w grę która jest tak okrutna, ale zwycięstwo smakuje doskonale! Po 10 rozgrywkach tylko 2 wygrane - a to dopiero pierwszy scenariusz. Jeśli uda Ci sie wygrać w pierwszych 5 próbach to znaczy że źle grasz - gra ma dużo zasad o których trzeba pamiętać. Polecam serdecznie!

Jedna z lepszych gier solo, można zagrać w parze, ale tak naprawdę to nadal gra solo. Klimat jest wyczuwalny, gra średnio trudna, scenariusze różnorodne. To co mnie boli w tej grze, to, to że rozwój jest bardzo ciężki, niby można wybudować, wiele usprawnień, ale praktycznie, bardzo nie wiele na grę. To że gra mnie bije, mi nie przeszkadza, ale żeby pozwalała mi się rozwijać. Tu jak na rozbitka przystało, mam pod górkę ze wszystkim, a rozwój jest bardzo trudny. Po latach w kolekcji, już nie ląduje co tydzień na stole, ale raz na parę miesięcy wyjmuję, żeby poczuć się jak rozbitek na wyspie.