To ja go tnę!

Ciekawa karcianka o specyficznym, ładnym stylu graficznym (oczywiście rzecz gustu). Rozgrywka byłaby dość szybka, gdyby nie konieczność doczytywania co dana karta czy bohater robi, bo na tym schodzi sporo czasu. 115 kart jednak powoduje, że trudno je wszystkie spamiętać, a mamy tu czysty tekst, a nie symbole, więc nie da się po kilku rozgrywkach rzutem oka ocenić sytuację, zwłaszcza że jest tutaj dużo negatywnej interakcji i trzeba też patrzeć na karty przeciwnika. Gdyby nie to, to osiągnięcie wygranej byłoby sprawą dość szybką: 6 bohaterów z różnych profesji lub ubicie trzech potworów. Kości wprowadzają sporo losowości i wpływu szczęścia, choć karty - jeśli podejdą - mogą popsuć przeciwnikom apetyt na łatwe zwycięstwo (modyfikatory rzutów kości, których można używać kiedy się chce i ile się ich ma). Odpada więc element, że supermózgi zawsze będą wygrywać, będą się musieli pogodzić, że los chciał inaczej i każdy może wygrać (lub przegrać). Mnie się gra podoba, w fajnej ekipie na pewno miło upłynie czas. Nie jest bardzo skomplikowana, nie trzeba tu móżdżyć nie wiadomo jak długo, nie czeka się długo na swoją kolejkę, a nawet podczas nie swojej kolejki dobrze jest uważać, bo można podłożyć komuś nogę, więc nie należy się całkowicie wyłączać i należy się angażować cały czas.